തീർച്ചയായും, ആവശ്യപ്പെട്ട വിഷയത്തിൽ ഒരു വിദഗ്ദ്ധ പത്രപ്രവർത്തകന്റെ ശൈലിയിൽ തയ്യാറാക്കിയ ലേഖനം താഴെ നൽകുന്നു.
ഡാൻസ് കളിക്കാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ: മലയാളി സ്റ്റേജിൽ കയറാൻ മടിക്കുന്നതിന്റെ പിന്നിലെ രസതന്ത്രം
ഒരു കല്യാണവീട്, കോളേജ് പരിപാടി, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കുടുംബ സംഗമം. ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ പാട്ടിന്റെ താളത്തിൽ സ്വയം മറന്നിരിക്കുമ്പോൾ പെട്ടെന്നൊരു കൈ നിങ്ങളുടെ തോളിൽ വരുന്നു. കൂടെ ഒരു ചോദ്യവും: “എന്താ അവിടെത്തന്നെ ഇരിക്കുന്നത്? സ്റ്റേജിൽ കയറി ഒരു ഡാൻസ് കളിക്ക്!”
ഈ ഒരു ചോദ്യം കേൾക്കുമ്പോൾ മലയാളിയുടെ മനസ്സിൽ മിന്നിമറയുന്ന ഭാവങ്ങൾ പലതാണ്. ചെറിയൊരു ഞെട്ടൽ, പരിഭ്രമം, അല്പം നാണം, പിന്നെ പതിയെ ചുണ്ടിൽ വിരിയുന്ന ഒരു ചിരി. “ഡാൻസ് കളിക്കാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ” എന്നത് വെറുമൊരു വാചകമല്ല, അതൊരു അനുഭവമാണ്. ആഘോഷങ്ങളുടെ നടുവിൽ നമ്മൾ പലതവണ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞ, കൂട്ടുകാരെക്കൊണ്ട് അനുഭവിപ്പിച്ച ഒരു സുവർണ്ണ നിമിഷം. എന്തുകൊണ്ടാണ് ഈ ഒരു ചോദ്യം ഇത്രയധികം രസകരമായ ഓർമ്മകൾ നമുക്ക് സമ്മാനിക്കുന്നത്?
സ്റ്റേജെന്ന ‘ഭീകരൻ’: എന്തുകൊണ്ട് നമ്മൾ ‘വേണ്ട’ എന്ന് പറയുന്നു?
ഡാൻസ് ചെയ്യാൻ ഇഷ്ടമില്ലാത്ത മലയാളികൾ കുറവായിരിക്കും. അടച്ചിട്ട മുറിയിലോ അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കളുടെ കൂടെയോ നമ്മൾ ആരും കാണാത്ത പലതരം ചുവടുകൾ വെക്കാറുണ്ട്. എന്നാൽ ഒരു സദസ്സിനു മുന്നിൽ, പ്രത്യേകിച്ചും ഒരു സ്റ്റേജിനു മുകളിൽ കയറി കളിക്കാൻ പറയുമ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ മാറിമറിയും. ഇതിന് ചില കാരണങ്ങളുണ്ട്:
- വിമർശനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ഭയം: “എന്റെ സ്റ്റെപ്പ് ശരിയാണോ?”, “ആളുകൾ കളിയാക്കുമോ?”, “വീഡിയോ എടുത്ത് ആരെങ്കിലും സ്റ്റാറ്റസ് ഇടുമോ?” തുടങ്ങിയ ചിന്തകളാണ് ആദ്യം മനസ്സിലേക്ക് വരുന്നത്. മറ്റുള്ളവരുടെ വിലയിരുത്തലുകളെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ആശങ്കയാണ് പലരെയും പിന്നോട്ട് വലിക്കുന്നത്.
- പരിചയക്കുറവ്: പ്രൊഫഷണൽ നർത്തകരല്ലെങ്കിൽ, പൊതുവേദിയിൽ കളിക്കാനുള്ള പരിശീലനം നമുക്കാർക്കും ഉണ്ടാകണമെന്നില്ല. താളം തെറ്റുമോ, സ്റ്റെപ്പ് മറന്നുപോകുമോ എന്നൊക്കെയുള്ള പേടി സ്വാഭാവികമാണ്. “എനിക്ക് ഡാൻസ് അറിയില്ല” എന്ന സ്ഥിരം ഒഴികഴിവ് പറയുന്നതിന്റെ പ്രധാന കാരണവും ഇതുതന്നെ.
- ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രമാകാനുള്ള മടി: ചിലർക്ക് ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രമാകുന്നതിൽ വലിയ താല്പര്യമുണ്ടാകില്ല. സ്റ്റേജിൽ കയറുമ്പോൾ എല്ലാ കണ്ണുകളും തന്നിലേക്ക് തിരിയുന്നത് പലരിലും അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കും.
നിർബന്ധം ഒരു കലാരൂപമാകുമ്പോൾ
ഡാൻസ് കളിക്കാൻ മടിച്ചുനിൽക്കുന്ന ആളെ സ്റ്റേജിൽ എത്തിക്കുക എന്നത് ഒരു പ്രത്യേക കലയാണ്. ഇവിടെയാണ് സുഹൃത്തുക്കളും ബന്ധുക്കളും തങ്ങളുടെ കഴിവുകൾ പുറത്തെടുക്കുന്നത്. കസേരയിൽ നിന്ന് വലിച്ചെഴുന്നേൽപ്പിക്കുക, കൈകളിൽ പിടിച്ചുവലിച്ച് സ്റ്റേജിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുക, പേര് വിളിച്ച് ആർപ്പുവിളിക്കുക തുടങ്ങിയ തന്ത്രങ്ങൾ അവർ പയറ്റും. “നീ വന്നാൽ ഞാനും വരാം” എന്ന വാഗ്ദാനവും, “ഒരു സ്റ്റെപ്പ് വെച്ചാൽ മതി” എന്ന ഉറപ്പും നൽകി ഒടുവിൽ അവർ നമ്മളെ സ്റ്റേജിൽ എത്തിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും. ഈ നിർബന്ധിക്കലിന്റെ പിന്നിൽ സ്നേഹവും ആ നിമിഷം കൂടുതൽ ആഘോഷഭരിതമാക്കാനുള്ള ആഗ്രഹവുമാണുള്ളത്.
ഒടുവിൽ സ്റ്റേജിൽ: അവിടെ സംഭവിക്കുന്നത്
എല്ലാ എതിർപ്പുകളെയും അവഗണിച്ച് സ്റ്റേജിൽ എത്തിയ ശേഷമുള്ള ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ ഒരു സിനിമയിലെന്ന പോലെ രസകരമാണ്.
- ആദ്യത്തെ പകപ്പ്: സ്റ്റേജിൽ കയറിയ ഉടൻ എന്തുചെയ്യണമെന്നറിയാതെ നിൽക്കുന്ന ഒരു നിമിഷമുണ്ട്. പാട്ടിന്റെ താളം കേൾക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ശരീരം അനങ്ങാൻ മടിക്കും. നിലത്തേക്ക് നോക്കി ചെറിയ ചമ്മലോടെയുള്ള ആ നിൽപ്പ് പലർക്കും പരിചിതമാണ്.
- രക്ഷകരായി കൂട്ടുകാർ: ഒറ്റയ്ക്ക് സ്റ്റേജിൽ വിഷമിച്ചു നിൽക്കുന്ന സുഹൃത്തിനെ സഹായിക്കാൻ മറ്റുചിലർ കൂടി എത്തുന്നതോടെയാണ് കളി മാറുന്നത്. ഒരു ഗ്രൂപ്പായി കളിക്കുമ്പോൾ ആത്മവിശ്വാസം വർദ്ധിക്കുകയും നാണം കുറയുകയും ചെയ്യും.
- ധൈര്യം സംഭരിച്ച് ആദ്യ ചുവട്: പതിയെപ്പതിയെ ധൈര്യം സംഭരിച്ച് ചെറിയ ചുവടുകൾ വെച്ചുതുടങ്ങും. ചിലപ്പോൾ അത് കൈകൾ മാത്രം ചലിപ്പിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഒരു പ്രകടനമായിരിക്കും. എന്നാൽ ആ നിമിഷം മുതൽ ആസ്വാദനത്തിന്റെ ഒരു പുതിയ ലോകം തുറക്കുകയാണ്.
- പിന്നെ ആഘോഷം മാത്രം: ഒരിക്കൽ താളത്തിനൊത്ത് ചുവടുവെച്ചു തുടങ്ങിയാൽ പിന്നെ പഴയ പേടിയോ നാണമോ ഒന്നും ഓർമ്മയിൽ വരില്ല. ചുറ്റുമുള്ളവരെ മറന്ന് ആ പാട്ടിൽ ലയിച്ച് നമ്മൾ ആ നിമിഷം ആഘോഷിക്കും. അവിടെ സ്റ്റെപ്പുകൾക്ക് പ്രസക്തിയില്ല, സന്തോഷത്തിനു മാത്രമാണ് സ്ഥാനം.
ഡാൻസ് ഓർമ്മയാണ്, മത്സരമല്ല
ആത്യന്തികമായി, സാമൂഹിക ഒത്തുചേരലുകളിലെ നൃത്തം ഒരു മത്സരമല്ല, മറിച്ച് ഓർമ്മകൾ സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ഒരു ഉപാധിയാണ്. നിങ്ങൾ എത്ര നന്നായി കളിച്ചു എന്നതിലല്ല, ആ നിമിഷം എത്രമാത്രം ആസ്വദിച്ചു എന്നതിലാണ് കാര്യം. വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ഒരുമിച്ച് ആ വീഡിയോ കാണുമ്പോൾ, അന്ന് സ്റ്റേജിൽ കയറാൻ മടിച്ചതും കൂട്ടുകാർ നിർബന്ധിച്ചതും ഓർത്ത് ചിരിക്കാൻ കഴിയുന്നതിലാണ് അതിന്റെ വിജയം.
അതുകൊണ്ട്, അടുത്ത തവണ ആരെങ്കിലും നിങ്ങളോട് ഡാൻസ് കളിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടാൽ, ഒരുപാട് ചിന്തിച്ച് മടിച്ചുനിൽക്കരുത്. ധൈര്യമായി സ്റ്റേജിലേക്ക് കയറിച്ചെല്ലൂ. താളം തെറ്റിയാലും സ്റ്റെപ്പ് പിഴച്ചാലും അതൊന്നും കാര്യമാക്കേണ്ട. കാരണം, നൃത്തം എന്നത് സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിക്കാനുള്ള ഏറ്റവും മനോഹരമായ ഒരു മാർഗ്ഗമാണ്. ആ സന്തോഷത്തിൽ പങ്കുചേരാൻ കിട്ടുന്ന ഒരവസരവും പാഴാക്കരുത്.
